De nieuwe partij Democraten '66 wilde verandering: een gezonde democratie, een nieuw kiesstelsel, meer openheid en meer duidelijkheid. Wie mee wilde beslissen kon maar één ding doen: stemmen op de partij van oud-journalist Hans van Mierlo.

D66 presenteerde zich met een helder manifest en een flitsende campagne met televisie-boodschappen. De partij wees radicaal alle oude ideeën af. Voortaan moesten problemen op praktische wijze worden opgelost. Het volk moest rechtstreeks de premier en burgemeesters kiezen. En D66 eiste aandacht voor moderne thema's als vrouwenemancipatie en milieubescherming.

In de jaren zestig bepaalde waar je vandaan kwam steeds minder op welke partij je ging stemmen. Er ontstond een nieuw fenomeen: de 'zwevende kiezer'. Veel zwevende kiezers raakten gecharmeerd van de frisse visie van D66: de burger zou beslissen? Geweldig! De populariteit van D66 en fractieleider Van Mierlo overtrof bij de verkiezingen van 1967 dan ook alle verwachtingen. De partij kreeg zeven zetels van burgers die ook weer wat te zeggen wilden hebben.