Het Amsterdamse Artis was de eerste dierentuin in Nederland, opgericht om de bevolking meer te leren over de natuur. In het begin waren er nog niet zo heel veel dieren; een Surinaamse boskat, wat apen en wat papegaaien. Maar al snel volgden leeuwen, beren, een olifant en nog veel meer. In 1879 begon de bouw van het aquarium, dat het grootste en modernste van die tijd werd.

En natuurlijk trokken al die vreemde dieren bekijks: tot dan toe kon je zulke exotische wezens alleen op plaatjes of op kermissen zien. Wel was Artis de eerste vijftig jaar vooral voor rijke mensen, later pas kon iedereen naar binnen.

Dat niet alleen Amsterdammers de moeite namen de dierentuin te bezoeken, blijkt uit een oud dagboekfragment dat het tijdschrift van Artis publiceerde. Daarin vertelde de negenjarige Samuel Peter Huizinga hoe hij in 1853 met zijn familie vanuit Texel naar Amsterdam reisde. Daar bezochten zij Artis.

De jongen gaf een gedetailleerde opsomming van alles wat hij gezien had. Zo vertelde hij over het apenhuis: 'Er was ook een baviaan, maar geen ourang outang. De oppasser gaf ze brood en het was aardig om te zien hoe zij het brood op aten, en dan weer eens in een oogenblik in een hoge boom sprongen. Zij werden ook buiten op een groot plein met ijzerdraad omgeven gelaten, en nu werd dezelfde kunst vertoond. Zij lusten ook gras.'