In de grondwet van 1848 was weliswaar vastgelegd dat iedereen vrij was gevoelens en gedachten via de drukpers te verspreiden. Maar bij ieder nieuw medium ontstond weer de discussie of de vrijheid ook gold voor die technologie. Bij de radio wist de overheid het gezag naar zich toe te trekken. Zendmachtigingen gingen naar omroepverenigingen die een bepaalde zuil vertegenwoordigden, zoals de KRO voor de katholieken en de VARA voor de socialisten.

De door religieuze partijen geleide regeringen in de jaren twintig en dertig ergerden zich vooral aan de VARA. De regering-Colijn verbood bijvoorbeeld om socialistische strijdliederen als "De Internationale" uit te zenden.

In 1934 werd de socialisten zelfs een dag zendtijd afgepakt. De VARA kreeg die straf omdat vijf minuten stilte was 'uitgezonden' uit protest tegen de onthoofding van Marinus van der Lubbe, die was veroordeeld voor brandstichting in de Duitse Rijksdag. Uiteindelijk schikte de VARA zich in de censuur. De omroep ging de eigen teksten zelfs preventief controleren. Na de Tweede Wereldoorlog werd de censuur formeel afgeschaft