Vervolgens stichtten ze een groot rijk in Afrika, wat op zich al een flinke prestatie was. Maar hun roem hebben ze vooral te danken aan de plundering van Rome in 455: de ooit zo trotse wereldstad werd goed onder handen genomen en de Vandalen sleepten alles van waarde weg. Rome bleef gebroken en leeggeroofd achter.

Nog eeuwenlang werden plunderaars vergeleken met de Vandalen. Sinds de Franse Revolutie (1789 - 1799) raakte ook de meer algemene term 'vandalisme' in de mode. De Revolutie ging er niet zachtzinnig aan toe: koning Lodewijk XVI en zijn vrouw Marie-Antoinette werden onthoofd en gebouwen gingen in vlammen op. Ook belangrijk cultuurgoed werd niet gespaard door al te enthousiaste revolutionairen.

Dit tot irritatie van abt Henri Grégoire, die in 1794 opriep de Franse culturele en historische schatten te sparen. De revolutionaire menigte gedroeg zich als een groep woedende Vandalen in Rome, meende Grégoire. Later zei hij: "Ik bedacht het woord 'vandalisme', om aan de zaak een einde te maken". Door de zaken te benoemen hoopte hij het probleem op te lossen. Dat is duidelijk niet gelukt: vandalisme is nog altijd populair.