In 1677 trouwde Willem III met Mary Stuart, de oudste dochter van de hertog van York, en daarmee tevens opvolgster van de Engelse kroon. Willem III was een bekwaam politicus die door middel van bondgenootschappen het evenwicht in Europa wist te bewaren. Met name de expansiedrift van Lodewijk XIV en zijn ideeën over het ware geloof wilde hij beteugelen. In 1685 werd in Frankrijk het ‘Edict van Nantes’ herroepen, waarmee de hugenoten destijds godsdienstvrijheid hadden verkregen. Hierop vluchtten 400.000 goed opgeleide protestanten het land uit en vertrokken naar de Republiek, Engeland en de lutherse Duitse vorstendommen. Hierdoor kreeg de anti-Franse stemming een belangrijke impuls. In Engeland werd de katholieke Jacobus II, de schoonvader van Willem III, koning van Engeland. Er volgden al snel pro-katholieke maatregelen en een verbond met Frankrijk. De Engelsen zochten contact met Willem en zijn vrouw Mary met de dringende vraag snel in te grijpen. Met toestemming van de Staten-Generaal voer Willem in november 1688 met een groot leger naar Engeland om de wetten en vrijheden van Engeland te herstellen. Jacobus II vluchtte naar Frankrijk. Met de ‘Roemrijke Omwenteling’ (Glorious Revolution) werd in Engeland tevens de constitutionele monarchie ingesteld. In 1689 werden Willem en Mary door het parlement uitgeroepen tot koning en koningin van Engeland. Zo werd Willem III koning van Engeland en was hij tegelijkertijd stadhouder van de Republiek.

Willem III heeft steeds gestreefd naar een groot verbond van landen tegen Frankrijk. Dat lukte in hetzelfde jaar als zijn kroning tot koning van Engeland. De Oostenrijkse keizer, de Duitse staten en zelfs Spanje sloten zich aan bij de coalitie tegen de Fransen. Met de Republiek was toen al de negenjarige oorlog met Frankrijk uitgebroken, die weinig succes opleverde en veel geld kostte. De economie liep hierdoor grote schade op, waardoor de werkloosheid toenam. Dit leidde in Amsterdam tot een groot oproer onder de bevolking, die de geldverslindende oorlogen beu was. Aanleiding voor deze ‘Aansprekersoproer’ was een minder gunstige regeling voor begrafenisondernemers.