Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Verhaal 1

Kunststroming 'De Stijl'

Kunst zonder franje

Rapporteer deze inhoud als ongepast
1917 – 1931

Een stoel zonder fratsen. Zo kan Rietvelds Rood-Blauwe stoel het best omschreven worden. Het paste bij De Stijl, een kunststroming die fel tegen patroontjes, tierelantijnen en onbestemde kleuren was.

Schilder Theo van Doesburg richtte in 1917 het tijdschrift 'De Stijl' op. Collega Piet Mondriaan en architect Gerrit Rietveld sloten zich bij de redactie aan. Samen ontwikkelden ze een nieuwe vorm van kunst. Ze gebruikten alleen nog maar de primaire kleuren rood, geel en blauw, eventueel ook wit, grijs en zwart. Tekenen moest voortaan met bijvoorbeeld een liniaal, want alleen rechte lijnen hoorden bij hun nieuwe stijl.

De kunstenaars hoopten met de strakke regels pure kunst te maken. Hun werken mochten geen verhaal vertellen en ook niet lijken op dingen of mensen. Zo hoopten zij de ideale harmonie te bereiken. Die harmonie was er misschien wel in hun kunst, maar niet tussen de kunstenaars onderling. Piet Mondriaan bijvoorbeeld stapte in 1925 uit 'De Stijl'. Het verhaal gaat dat hij dit deed omdat Theo van Doesburg het gewaagd had diagonale lijnen te gebruiken en de mengkleur groen.

Het conflict werd bijgelegd en later experimenteerde ook Mondriaan met deze vormen. Toch bleef De Stijl niet lang bestaan. Theo van Doesburg trok in 1931 de stekker eruit. Inmiddels had de kunstbeweging heel wat overhoop gehaald. De nieuwe manier van kijken zette kunstenaars aan het denken, zowel in Nederland als daarbuiten. Niet iedereen volgde precies de aanwijzingen op, maar iemand als Dick Bruna liet er zijn beroemde Nijntje Pluis wel door inspireren.

Reacties

Voordat je reactie wordt geplaatst, vragen we je je aan te melden.
Velden met een * zijn verplicht.