Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Verhaal

Nederland wilde geen IJzeren Rijn

Treinverbinding Antwerpen - Ruhrgebied omstreden

Rapporteer deze inhoud als ongepast

De IJzeren Rijn is de kortste spoorroute van de Antwerpse haven naar het Duitse Ruhrgebied. Zo'n vijftig kilometer van de lijn loopt dwars door Nederland: een erfenis uit de negentiende eeuw, toen België zich van Nederland losmaakte.

De Nederlandse koning Willem I weigerde in 1831 het vredesverdrag te tekenen. In dat verdrag stond namelijk dat België een nieuwe 'baen of vaert' zou mogen aanleggen voor de handel met Duitsland, via Nederlands grondgebied. Willem I vond het onverteerbaar dat de rebelse Belgen zíjn land zouden gebruiken om te concurreren met de Nederlandse havens.

Willem I tekende het verdrag in 1839 uiteindelijk toch, onder druk van de grote buurlanden. De Belgen besloten geen kanaal aan te leggen, maar een spoorlijn, een 'ijzeren Rijn' dus. Vanaf 1879 reden er veel treinen over de lijn, met goederen en passagiers. Duitsers noemden het ook wel de ‘Baumwolle-Bahn’, omdat er zoveel katoen over vervoerd werd. Na de Eerste Wereldoorlog liep het aantal treinen langzaam terug, totdat in 1991 de allerlaatste goederentrein over de IJzeren Rijn reed.

Maar toen aan het eind van de jaren negentig de Antwerpse haven weer tot bloei kwam, kreeg België weer interesse in de IJzeren Rijn. De Belgen beriepen zich op het oude verdrag, en begonnen met Nederland te onderhandelen over heropening van de spoorlijn.

Bijdragen 
Reacties

Voordat je reactie wordt geplaatst, vragen we je je aan te melden.
Velden met een * zijn verplicht.