Op 21 februari 1816 arriveerde een groep rijk uitgedoste gasten in St. Petersburg voor de huwelijksplechtigheid. Ze vergaapten zich aan Anna met haar gouden huwelijkskroon en een bruidsjurk fonkelend van de juwelen. De purperkleurige hofmantel, afgezet met hermelijn, was zo zwaar dat de bruid hem niet alleen kon meedragen. Met de hulp van vijf paar handen werd de mantel omhoog gehouden. Willem schitterde in een uniform bezaaid met medailles.

Na de huwelijksvoltrekking en de receptie volgde een uitgebreide maaltijd met veel drank. Tromgeroffel, trompetgeschal en 101 kanonschoten begeleidden de toosten op het kersverse paar. Een feestelijk bal sloot de avond af terwijl de hele stad verlicht was en alle klokken onophoudelijk luidden.

Er volgden nog tien dagen vol luxueuze diners, recepties en bals in de Hermitage. De laatste avond was de klapper: een gemaskerd bal voor adel en kooplieden. De hele keizerlijke familie en hofhouding was hierbij aanwezig en het diner werd geserveerd aan duizend gasten.

De zalen waren prachtig versierd. De wintertuinen waren bezaaid met bloeiende planten en werden verlicht door het vuurwerk. Het leek wel zomer in plaats van hartje winter in Rusland! De gasten stonden deze avond stomverbaasd. De elfde dag werd het hele feest afgesloten met een sledetocht.

In Den Haag zouden de feestelijkheden voor het toekomstig koningspaar een paar dagen later beginnen, maar zonder bruidspaar. Zij waren pas in augustus klaar voor een Nederlands feestje.