De naam ontleende hij aan de straat waar hij het bakkersvak had geleerd, de Amsterdamse FErdinand BOlstraat. Sinds 1993 staat ook daar een FEBO, waar vader en zoon Ed en Donny van Leeuwen elke zondag achter de frituur staan. Donnys opa is al zevenentwintig jaar franchisemedewerker van de keten. Hij beheerde zelfs een tijdje de zaak aan de Karperweg.

Na 1941 veranderde de bakkerij in de eerste FEBO automatiek. Naast bakkersproducten verkocht De Borst er slaatjes en kroketten. Een succes. Ed van Leeuwen vertelt dat de oprichter er eigenhandig de kroketjes draaide. Eten uit de muur werd een typisch Nederlands verschijnsel. Vanaf de jaren vijftig en zestig hadden de meeste cafetaria's wel loketautomaten. Waarschijnlijk had de FEBO een groot aandeel in de populariteit. Zeg nou zelf: wie heeft er nog nooit iets uit de muur getrokken?

Maar de automatiek staat niet bepaald bekend om zijn gezelligheid. Cabaretier Theo Maassen beschreef eens het troosteloze leven van een stel volgevreten duiven die bovenop een automatiek hunkeren naar een stukje frikadel. 'Dat zijn duiven!', riep hij uit, 'die kunnen vliegen. (...) Maar die zitten vierentwintig uur per dag, zeven dagen in de week, op het afdakje van automatiek De Bus in Eindhoven!' Typisch Nederlandse treurigheid?