De Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) werd opgericht in 1602. Handelssteden verenigden zich in deze 'multinational' voor de organisatie en financiering van de handel op Azië. De VOC groeide uit tot 's werelds grootste handels- en transportonderneming en zou bijna 200 jaar bestaan.

De Hollandse economie kreeg niet alleen een enorme impuls door de handel in exotische producten, zoals peper, nootmuskaat en katoen, maar ook door de toenemende vraag naar goed uitgeruste schepen en personeel.

Hoewel de VOC vaak is bejubeld in Nederland, vinden velen buiten ons land dat er weinig te juichen valt. Want de keerzijde van al dit succes in de Oost, is dat de handel vaak ten koste ging van de oorspronkelijke bevolking. Berucht is in dit kader de moordpartij die gouverneur-generaal Jan Pietersz. Coen aanrichtte om wat nootmuskaat.

Het jongere en meer beruchte broertje van de VOC was de West-Indische Compagnie (WIC). Opgericht in 1621, tijdens de oorlog tegen Spanje, kreeg de WIC onder andere de opdracht de Spaanse en Portugese handelsvloten en -posten te beroven.

Een bekende kaapvaarder was Piet Hein, die van het liedje. Hij slaagde erin een Spaans zilvertransport te onderscheppen, iets wat niemand van de WIC eerder gelukt was. Dit spekte de kas natuurlijk aanzienlijk en maakte van Piet Hein een grote held.

Met het einde van de oorlog in 1648, hielden de lucratieve rooftochten op. Maar er was nog een andere bron van inkomsten: de slavenhandel. Tussen 1621 en 1730 namen de schepen van de WIC zo'n 273.000 mensen mee uit westelijk Afrika, die de Nederlanders in Amerika en omstreken als slaven verkochten.