De zegetocht van de islam in Marokko
De oorspronkelijke bewoners van Marokko verzetten zich eerst nog tegen de islamitische opmars van de Arabieren. Maar toen ze hoge belastingen moesten betalen en hun mensen werden gegijzeld, bekeerden ze zich snel.
Toen Mohammed - de stichter van de islam - in 632 stierf, bestond de moslimgemeenschap alleen nog op het Arabisch schiereiland. Mohammeds opvolgers verbreidden het geloof verder. Legers trokken over heel Noord-Afrika en kwamen uiteindelijk aan in Marokko.
In het begin verzetten de bewoners van Marokko, de berbers, zich. Maar opstandige stammen moesten hoge belastingen betalen en de zonen van stamhoofden werden gegijzeld. Na een heropvoeding tot moslim en na het volgen van een militaire opleiding mochten ze terugkeren naar hun stammen. Dat bleek te werken. De berbers bekeerden zich in een hoog tempo tot de islam.
Sindsdien werd het land geregeerd door verschillende islamitische vorstenhuizen. De eerste was die van de Idrissiden. Zij maakten Marokko onafhankelijk. Rond 1100 namen de Almoravieden het stokje over, maar al snel kwamen de Almohaden. Onder hun leiding groeide de welvaart in Marokko.
In 1664 kwamen de Alawieten aan de macht, en dat bleef zo tot op de dag van vandaag. Een van de beroemdste Alawieten was sultan Moulay Ismaïl, die heerste van 1672-1726. Over hem doen allerlei verhalen de ronde. Zo zou hij wel 800 zonen hebben verwekt en heel bloeddorstig zijn opgetreden tegen Europeanen. Voor Marokko bracht hij veel goeds: binnenlandse vrede en rust.
Bijdragen
Reacties
Loading…
Zoeken naar items op Europeana