In een ruime keuken in Eindhoven staan bakken met gesmolten chocolade, kleine kuipjes goudstof, flesjes kleurstof en allerlei gereedschap. Zo'n zestien koks van begin twintig krijgen vanmiddag in De Rooi Pannen aanwijzingen van expert-banketbakker Kees Melis. Ze maken witte mousse-taartjes met exotische chocoladeversierselen, sjieke Bossche bollen en ambachtelijke chocoladepastilles. Dit is geen normale kookles: dit is de Sterklas van het Gilde van Nederlandse Meesterkoks. Bedoeld voor ambitieuze jonge koks, van Amsterdammer tot Fries, die de top willen bereiken.

Er is in de culinaire wereld maar één weg naar de top: onderaan beginnen en heel hard werken, vertelt meesterkok Coen Meijknecht, coördinator van de Sterklas. Van de 40.000 koks in Nederland mogen 121 zich 'meesterkok' noemen. Je krijgt de titel alleen als je slaagt voor de Meesterproef van het Gilde van Meesterkoks. De proef kun je pas aanvragen als je een paar jaar als gezel in een uitmuntende keuken gewerkt hebt. Dus na drie jaar Sterklas ben je er nog lang niet, want dan ben je pas 'Gezel Chefkok'...

“Je moet veel opgeven om boven de grijze massa uit te komen”, weet Meijknecht uit ervaring. In 1992 slaagde hij voor de Meesterproef, als sous-chef in het sterrenrestaurant De Zwaan. De belangrijkste eigenschappen die een topkok moet hebben? “Nieuwsgierigheid en doorzettingsvermogen.”

Maar ook zonder de goedkeuring van het Gilde kun je een fantastische chef worden. Je kunt zelfs Michelinsterren krijgen zonder ooit de Meesterproef te hebben afgelegd, zo bewees de beroemde Nederlandse chefkok Jonnie Boer. Zijn Zwolse driesterrenrestaurant De Librije kreeg de eerste Michelinster in 1992. Pas in 1997 legde Boer de Meesterproef van het Gilde af, maar toen was hij natuurlijk allang een 'meesterlijke' kok.