Deze Nederlanders waren patriotten. Zij waren op de vlucht voor de Orangisten (aanhangers van stadhouder Willem V) die in Nederland de macht hadden gegrepen. De Franse koning had met hen te doen en regelde dat bij aankomst bedden voor hen klaar stonden. Ook gaven de Fransen de Nederlanders zakgeld.

De meeste Nederlanders woonden in militaire kazernes van St. Omaars, een stadje in Noord Frankrijk. Eén op de tien inwoners van St. Omaars was in 1788 Nederlander. De lokale bevolking stelde de Nederlandse aanwezigheid niet altijd op prijs. De Nederlanders stonden namelijk bekend als wanbetalers. De meeste vluchtelingen waren jonge mannen en die dronken graag een borrel. Dit liep regelmatig uit de hand. Dan gingen de Amsterdammers met de Utrechtenaren op de vuist. Of met zijn allen tegen de Fransen.

Met vertrekpremies probeerden de Fransen uiteindelijk de Nederlanders over te halen weer naar huis te gaan. Een deel keerde inderdaad terug. Maar de anderen bleven in Frankrijk en brachten de tijd door met het plannen van een militaire inval in Nederland. Dat lukte op den duur. Ze haalden de Fransen over hen te helpen. Een Frans leger, met daarin ook Nederlandse patriotten, viel eind 1794 Nederland binnen en verjaagde Stadhouder Willem V.