Dat komt zo: in die tijd zaten Walcheren en Zuid-Beveland nog niet aan elkaar. Er liep een zee-arm tussen, die het Sloe heette. Vanaf de Noordzee kon je zo makkelijk naar Middelburg varen. Middelburg was na Amsterdam de tweede haven van de Nederlandse Republiek.

Net als andere steden uit die tijd was Middelburg omgeven door een stevige muren en torens. Daarbuiten was een diepe gracht gegraven. Zo was het moeilijk de stad in te nemen. Er stonden twee kerken en een prachtig stadhuis uit de Middeleeuwen. Maar er werd ook veel nieuws gebouwd: pakhuizen en woonhuizen voor de rijke kooplieden. Enkele windmolens zorgden ervoor dat het graan gemalen kon worden.

In Middelburg was het altijd een drukte van belang. Er kwamen veel schepen uit Engeland en Frankrijk om handel te drijven. Ook vertrokken er Nederlandse schepen van de West-Indische Compagnie naar Amerika, en van de VOC naar Azië. Ze brachten allerlei spannende dingen mee terug: dure specerijen als peper en kaneel, en exotische etenswaren als suiker, koffie en cacao.

Omdat Middelburg zo'n belangrijke haven was, had het verschillende scheepswerven. De VOC had zijn eigen werf, en de marine (die heette toen: de admiraliteit) ook. Daar werden schepen gebouwd en gerepareerd. De admiraliteit had in Middelburg een groot model van een schip staan. Daar kon je precies op zien hoe zo'n schip gebouwd moest worden.