Loading… In de ban van de dans
Happy Hardcore 1930
Tussen 1913 en 1930 was Nederland in de ban van de dans. Nieuwe dansen als de tango, de charleston en de foxtrot werden mateloos populair.
Vooral in de jaren twintig ontstonden speciale dancings, waar de jeugd met elkaar danste. Zonder toezicht! Kerk en staat spraken er schande van. Vooral meisjes zouden gevaar lopen door het 'zedeloze geswing'. Mevrouw Hooft: 'Van mijn moeder mocht ik absoluut niet dansen. Toen ze er achter kwam dat ik in een dancing in de Amsterdamse Kinkerstraat uit dansen ging, heeft ze mij daar ooit woedend met een mattenklopper uit geslagen.'
In 1930 werd er zelfs een 'Regeerings-commissie inzake het dansvraagstuk' opgericht. Een leider van een Katholieke Verkennersbeweging stelde, met gefronste wenkbrauwen: 'Uit alles spreekt genotzucht'. En de directeur van de Amsterdamse Maatschappij voor Jongemannen adviseerde, na zelf een kijkje bij het moderne dansen te hebben genomen: 'Onder de maskers gloeit, nee laait het. Er is maar één remedie en dat is tucht. De dansmanie moet gewoon uitzieken.'
Zo'n zelfde afkeuring ondervond de Weense Wals - te dicht op elkaar - al in de achttiende eeuw. En ook na de foxtrot hield de dansmanie niet op. Dansen houdt niemand tegen, of dat nu op een moderne Dance Valley is of in een dancing. En of dansen onzedelijk is of was? Oud-dansliefhebster Mevrouw Schöffer: 'De tango was fantastisch. Er werd wel schande van gesproken, maar er was niks ergs aan.'
Bijdragen
Reacties
Zoeken naar items op Europeana
