Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Verhaal

De eerste universiteit in Leiden

Rapporteer deze inhoud als ongepast

Studeren was er in de zestiende eeuw niet bij voor gewone jongeren: dat was voorbehouden aan hun rijke leeftijdsgenoten. Tenzij ze bereid waren zich in de theologie te verdiepen.

Willem van Oranje schonk Leiden in 1575 een universiteit als beloning voor het verzet tegen de Spanjaarden. Al snel werd Leiden hét kenniscentrum van de protestantse wereld. De eerste universiteit van Nederland had aan het eind van de zestiende eeuw al een paar honderd studenten.

Studeren was erg duur. Alleen de elite kon dat betalen. De enige mogelijkheid voor minder rijke jongens (vrouwen mochten niet studeren) om naar de universiteit te gaan, was theologie te studeren. Slimme jongens uit minder kapitaalkrachtige families die dat wel zagen zitten, kregen van de overheid, de kerken en particulieren een beurs aangeboden. Deze studenten moesten het predikantentekort opvangen. Dat tekort was ontstaan doordat de rijkere jongens meestal de voorkeur gaven aan een rechten- of medicijnenstudie.

In het kielzog van buitenlandse professoren kwamen ook veel buitenlandse studenten naar Leiden. Zij waren afkomstig uit andere protestantse streken zoals Engeland, Hongarije en de Duitse landen. Dat leverde geen taalproblemen op, want alle studenten spraken toen Latijn.

Reacties

Voordat je reactie wordt geplaatst, vragen we je je aan te melden.
Velden met een * zijn verplicht.