Loading… Vrouwen in de kroeg
De kroeg induiken was halverwege de jaren zestig heel gewoon - voor mannen, tenminste.
-
Ernst Ludwig Kirchner, 1914 (Bron: Wikimedia Commons)
-
Ernst Ludwig Kirchner, ca. 1928 (Bron: Wikimedia Commons)
Na een dag of een week hard werken had een man zo'n avondje ontspanning wel verdiend. Voor vrouwen lag dat anders. Het overgrote deel kwam nooit in een café. Een getrouwde vrouw moest voor haar man en kinderen en het huishouden zorgen.
Bovendien moest zij aan haar reputatie denken. Vrouwen die in de kroeg kwamen, waren 'maar uit op één ding': seks. 'Een vrouw hoort niet in het café; als zij er komt gebeurt er meer, dan is het niet alleen voor het glaasje bier', zei iemand in 1964. En als er meer gebeurde, kon je daar moeilijk de man de schuld van geven, zo vond een ander: 'een vrouw is een verleidelijk persoon, dan kunnen er rare dingen gebeuren'. Meiden die cafés bezochten zouden dan ook 'nergens voor deugen'.
Eind jaren zestig overspoelde de tweede feministische golf Nederland. Vrouwen gingen nu ook werken en studeren. Een bezoek aan de kroeg hoorde er nu gewoon bij. Sinds die tijd houdt de vrouw net als mannen zakenbesprekingen in het café of drinkt zij er met collega's een borrel na het werk. Zij kletst er bij met haar vriendinnen of gaat op mannenjacht. De negatieve gevolgen van vrouwelijk kroegbezoek liggen trouwens niet bij de seks. Eén op de drie probleemdrinkers die zich in 2005 bij de verslavingszorg meldt, is vrouw.
Bijdragen
Jasper
IngeReacties
Zoeken naar items op Europeana
