Bier was in de Middeleeuwen volksdrank nummer één, maar niet omdat de middeleeuwers nou zulke feestbeesten waren. Ze hadden gewoon niet zoveel keus. Frisdrank, koffie en thee, het was er allemaal nog niet. Melk werd nauwelijks gedronken.

En het drinkwater in veel steden en dorpen was ongezond en smaakte vies. De waterleiding werd pas in de negentiende eeuw uitgevonden. De meeste stedelingen hadden de keus tussen schoon bier en drinkwater uit de grachten, waar ook veel afval ingegooid werd.

De bierbrouwers gebruikten voor hun product meestal schoner water. Door het verwarmen van het water bij het brouwen gingen veel bacteriën dood. Bier was dus veel gezonder én lekkerder. Schoon water was voor de brouwers erg belangrijk. Daarom haalden de Amsterdamse brouwers hun water vanaf het einde van de vijftiende eeuw niet meer uit de vervuilde grachten.

In plaats daarvan voeren speciale waterschepen naar het Haarlemmermeer en de Vecht. Dit water werd ook los verkocht als drinkwater, maar was erg duur en smaakte lang niet zo goed als bier.

Brouwerijen waren overal te vinden: in kloosters, bij mensen thuis en bij commerciële brouwerijen. Bier was populair, maar dat betekende niet dat iedereen de hele dag dronken was. Het meeste bier bevatte weinig alcohol. Zelfs voor kinderen kon het geen kwaad...

Na het jaar 1700 nam het biergebruik sterk af. Veel mensen dronken liever koffie of thee. Anderen genoten van brandewijn of jenever. De kinderen dronken vaker melk.