Regen op zee en zonnige stranden, dat had August Veraart in gedachten toen hij mengsels van ijs en koolzuur over regenwolken liet uitstrooien. Deze combinatie moest ervoor zorgen dat het boven zee ging regenen, zodat het op het land droog zou blijven. “Veraart begon met zijn proeven om zijn dochter te helpen”, zegt oud-KNMI-medewerker Baltus Zwart. “Zij leed aan astma en voelde zich beter bij zonnig, droog weer.”

Veraart noemde zich natuurkundige, maar had nooit een wetenschappelijke opleiding gevolgd. Hij had goede contacten bij industriëlen - die zijn proeven betaalden - en bij de luchtmacht, die vliegtuigen ter beschikking stelden. Op 6 oktober 1930 hield Veraart met drie vliegtuigen een grote proef boven de Noordzee, waarna het hard ging regenen. Was het hem gelukt de regen op te wekken?

“Het KNMI zette grote vraagtekens bij dit succes”, zegt Zwart. “De regen die destijds viel, kwam niet alleen uit de wolken die Veraart had behandeld. Bovendien regende het ook boven land en dat wilde Veraart juist voorkomen.” Toch denkt Zwart dat de proef waarschijnlijk wel enig resultaat heeft gehad.