In 1993 brak een oorlog uit in delen van de uiteengevallen republiek Joegoslavië. In Bosnië kwamen Bosnische Serviërs en Bosnische moslims tegenover elkaar te staan.

De Verenigde Naties voelden zich geroepen de moslims te beschermen en riepen het stadje Srebrenica uit tot veilig gebied. Zeshonderd Nederlandse VN-soldaten moesten begin 1995 hun veiligheid garanderen.

Niet lang na hun komst verhevigde de strijd rond Srebrenica. Het lichtbewapende Nederlandse bataljon, Dutchbat, was niet berekend op zware gevechten. Wel vroegen de soldaten om zware militaire steun van de VN. Die kwam niet en de Nederlandse militairen moesten toezien hoe op 11 juli 1995 Bosnisch-Servische troepen Srebrenica innamen.

Duizenden moslims hoopten op bescherming van Dutchbat en zochten een veilig heenkomen op het VN-terrein. Maar de Dutchbatters deden niets toen de Bosnische-Serviërs de mannen van de vrouwen scheidden en het mannelijk deel in bussen afvoerden. Een busrit met een macabere eindbestemming, want later bleek dat de Bosnische-Serviërs 7.500 moslimmannen en -jongens hadden vermoord. De grootste daad van genocide in Europa sinds de Tweede Wereldoorlog.

Jarenlang is er gesproken over de schuldvraag. Hadden de Nederlandse soldaten dit kunnen voorkomen? Deze vraag is nooit met volmondig met 'ja' beantwoord. Wel heeft de regering de politieke verantwoordelijkheid genomen. Na het verschijnen van een rapport over Srebrenica, trad het Kabinet Kok in juni 2002 af.