Pas nadat Wilhelmina op de troon zat, brak de strijd voor meer democratie goed los. In 1917 kregen alle mannen, en twee jaar later alle vrouwen, kiesrecht. Toch kwam hiermee geen eensgezindheid.

Socialisten, liberalen, katholieken en protestanten stonden scherp tegenover elkaar, ieder had zijn eigen groep, zuil. Deze verzuiling betekende bijvoorbeeld dat een katholiek nooit brood kocht bij een protestantse bakker. Politici gingen noodgedwongen wel met elkaar om.

De socialisten zorgden wel eens voor een dreigende sfeer. Zo riep Pieter Jelles Troelstra in 1918 dat de arbeiders de macht over konden nemen. Het volk twijfelde: de revolutie mislukte. Wilhelmina werd niet afgezet, maar juichend begroet op het Haagse Malieveld. Blijkbaar waren weinigen bereid de enige bindende factor in het land op te geven.

De Eerste Wereldoorlog (1914-1918) zorgde voor veel spanningen in de samenleving. Hoewel Nederland erin slaagde neutraal te blijven, was het geen gemakkelijke tijd. Een miljoen Belgische vluchtelingen vroeg onderdak en er was schaarste.

In de economische crisis in de jaren dertig heerste er armoede en werkeloosheid. En de Tweede Wereldoorlog (1939-1945) bracht ontzettend veel ellende. Nadat het Duitse leger ons land 10 mei 1940 was binnengevallen kreeg Nederland te maken met roof, moord, honger en onderdrukking. Meer dan honderdduizend joden werden opgesloten en vermoord in concentratiekampen.

Geallieerden bevrijdden Nederland vanaf september 1944. Koningin Wilhelmina keerde na ballingschap in Londen terug naar haar moederland. Ze was meer dan ooit hét symbool van eenheid. Het koningshuis was nog nooit zo sterk.