Nederland is groot geworden door molens en gemalen. Onze voorouders bouwden met zaagmolens bijvoorbeeld stevige houten schepen voor de VOC en met poldermolens toverden ze hele stukken water om in land. Tot de opkomst van de stoommachine in de negentiende eeuw bloeide de Nederlandse economie door de kracht van de wind. Molenbouwers waren uitvinders met aanzien.

Leeghwater was zo'n molenbouwer met internationale faam. In de zeventiende eeuw ontwikkelde hij nieuwe soorten molens en pompte hij een groot aantal Hollandse meren en binnenzeeën leeg. Zo leidde hij bijvoorbeeld het team dat de Beemster drooglegde. Er werd eerst een dijk aangelegd waarop Leeghwater 48 molens bouwde die het water wegpompten. Omdat de drooggelegde Beemster zo mooi het belang van molens en gemalen laat zien, is het gebied in 1999 tussen de Chinese Muur en oude rotstekeningen op de Werelderfgoedlijst geplaatst.

Ook pleitte Leeghwater al in 1641 voor de drooglegging van het Haarlemmermeer. Vondel schreef een lofdicht bij zijn plannen. Volgens de dichter werd op deze manier 'puur goud uit schuim' gewonnen. Maar de mannen juichten iets te vroeg: pas in 1852 werd het plan uitgevoerd. Wel werd daarbij een gemaal naar Leeghwater vernoemd, dat nog een aantal keer per jaar in gebruik is.