Omdat Nederland klein is, was export altijd belangrijk voor onze economie. Maar door de economische crisis begonnen Engeland en Duitsland vanaf 1930 Nederlandse producten te weren om hun eigen markten te beschermen.

De Nederlandse regering, die zich tijdens de jaren twintig weinig had bemoeid met de handel, besloot Nederlandse fabrikanten te helpen. Tussen 1931 en 1938 mocht van bepaalde buitenlandse goederen – bijvoorbeeld schoenen, textiel, vlees en boter – minder worden geïmporteerd. De regering hoopte dat Nederlanders zo meer Nederlandse producten zouden kopen.

Ook bedrijven promootten Nederlandse producten. ‘Koopt Nederlandsche waar, dan helpen wij elkaar!’ was de slogan van de Vereeniging Nederlandsch Fabrikaat (VNF). De VNF was in 1915 opgericht om Nederlandse handelswaar aan te prijzen. In 1933 organiseerde de VNF, met 100.000 gulden overheidsgeld, een knallende reclamecampagne.

Een maand lang stonden dag- en weekbladen vol advertenties voor het ‘Nederlandsche product.’ De vereniging hield ook zo’n 300 filmvertoningen, bijvoorbeeld van de tekenfilm ‘Het ontbijt’. Daarin vertelden een kaas, een glas melk en een pakje boter aan een klein meisje waar ze vandaan kwamen.

De maatregelen van de overheid en de reclamecampagne van de VNF hadden redelijk succes. Tijdens de jaren dertig kochten Nederlanders inderdaad meer Nederlandse producten. Toch loste die lichte stijging van de binnenlandse verkoop de crisis niet op. Pas toen de export na 1936 weer aantrok, begon de Nederlandse economie zich te herstellen.