Daar kun je het alleen maar mee eens zijn. Net als dat bakkers moeten weten dat meel iets anders is dan gist, maar dat beide nodig zijn voor het bakken van een knapperig brood. Slagers die een koe niet van een schaap kunnen onderscheiden of sla- en rundervinken vliegend en kwetterend in hun achtertuin ontwaren, drummers die sushi naar binnen ‘lepelen’ met hun stokjes en groentemannen die appels met peren vergelijken – je koopt er geen biefstuk, cd of broccoli van.

Het devies luidt: onderwijs de onderwijzers. De vraag rijst: wat deden en doen ze dan op die scholen? Wie taal, rekenen, geschiedenis en – vooruit – maatschappijleer moet leren onderwijzen, moet die vakken natuurlijk tot in de puntjes beheersen. Of staan de didactische vaardigheden centraal?

Ik vrees zo allengs het ergste. Ik las dat actrice Anne Drijver een boek heeft geschreven en daarover zegt in Spits: ‘Al die woorden heb ik allemaal zelf moeten typen’. Ik zag direct een pabostudent voor me die zuchtend zegt: ‘Al die taal- en rekenvaardigheden heb ik allemaal zelf moeten leren’ of ‘Al die canonvensters heb ik allemaal moeten lezen voordat ik de toets kon maken’. De omgekeerde wereld.

Mijn advies: neem die toetsen niet aan het einde van de opleiding af, maar bij aanvang. Want aan meesters of juffies die op een gezellige wijze Ik werdt en 3 maal 3 is 12 onderwijzen, hebben we niets.