Loading… Marokko, speeltje van Europa
Rond 1830 stond Marokko volop in de belangstelling. Landen als Engeland, Frankrijk en Spanje wilden hun handelsmogelijkheden vergroten en Marokko had een goede ligging voor de scheepvaart.
-
Slag bij Isly tussen Marokko en Frankrijk in 1844
Horace Vernet, 1846 (Bron: Wikimedia Commons)
-
Affiche van de Rotterdam Lloyd voor een reis naar Marokko, 1924
Collectie Maritiem Museum Rotterdam
Via onderhandelingen wist Engeland als eerste land belangrijke voorrechten los te peuteren: in 1856 kreeg het vrijheid van handel. Spanje pakte het anders aan. Dat land forceerde vier jaar later een oorlog. Marokko verloor, moest een zware oorlogsschuld betalen en Spanje allerlei handelsvoorrechten verlenen. Dit was een zware klap voor de Marokkaanse economie.
Frankrijk wilde ook een deel. Het land had in 1830 buurland Algerije bezet. Sindsdien was het bezig om ook de macht in Marokko te vergroten. Soms deed Frankrijk dit door het op een akkoordje te gooien met binnenlandse stammenleiders, soms ook bezette Frankrijk gewoon oases. De Marokkaanse sultans verloren hun greep op het land. Na de dood van Hassan I in 1894 volgde zijn veertienjarige zoon hem op. De piepjonge heerser bleek geen partij.
In 1904 verdeelden Frankrijk en Spanje het land in het geheim onder elkaar. Frankrijk zou het grootste deel krijgen, Spanje het noorden en zuiden. Toen drie jaar later een Franse arts in Marrakech werd vermoord, greep Frankrijk zijn kans. Het bezette de grensstad Oujda en vervolgens Casablanca. In 1912 was de Frans-Spaanse verdeling van Marokko een officieel. Marokko behield zijn sultan en een aantal rechten, maar werd in feite gewoon een kolonie.
Bijdragen
JanReacties
Zoeken naar items op Europeana
