Het leek mij dat duurbetaalde communicatiebureaus achter de schermen ervoor zorgden dat het debat vooral niet over de inhoudelijke onthullingen maar alleen nog over methodiek en legitimiteit ging. Blame the messenger.

Maar u heeft dat stuk niet kunnen lezen, want ik heb het niet geplaatst. Dat komt vooral door wat allerlei hackers de afgelopen dagen hebben uitgespookt. Van allerlei instanties die het niet met WikiLeaks of voorman Julian Assange eens waren, werd de website platgelegd. Mijn probleem: Het optreden van WikiLeakssupporters is inmiddels net zo schimmig en ondoorzichtig als dat van de overheden die men transparanter wil maken. Dus met wie moet je nu sympathiseren?

Controle van de macht is in ieder politiek systeem een vraagstuk. Iedereen weet dat dit in zaken van oorlog en vrede soms een wassen neus is – het Irakonderzoek liet niet voor niks acht jaar op zich wachten. Het kan daarom geen kwaad als de macht af en toe ook rechtstreeks door burgers wordt gecontroleerd. Iedere tijd heeft daarvoor zijn eigen methodes en platforms.

Maar op dit moment is er namens die burgers niemand die daarover verantwoording af wil of kan leggen en gaat het niet alleen meer over informeren. Er vinden ook (digitale) afrekeningen plaats. Of trap ik nu toch in de val die de communicatieadviseurs hebben gezet?