De Belgische Opstand van 1830
In 1813 kwam Nederland economisch en politiek verzwakt uit de Franse overheersing. Aan koning Willem I de taak het land er weer bovenop te helpen. Dat verliep niet bepaald vlekkeloos.
De Franse overheersing (1795-1813) had een zware wissel getrokken op Nederland. Nederland had als handelsland flink last gehad van de Frans-Engelse oorlog. Het was een tijd van wederopbouw. In 1813 kreeg Nederland de door de Engelsen ingepikte koloniën weer terug. De koning streefde naar een economisch sterk koninkrijk, met het Nederlands als voertaal.
In 1830 vonden de Belgen, die sinds 1813 tegen hun zin bij het Koninkrijk der Nederlanden hoorden, het welletjes. Zij riepen een onafhankelijk België uit. Koning Willem I legde zich daar niet bij neer en stuurde in 1831 een Nederlands leger, onder leiding van zijn oudste zoon, richting het zuiden.
In een Tiendaagse Veldtocht werden de Belgen sterk in de verdediging gedrukt. Door buitenlandse steun bleef de Belgische Opstand echter overeind. De Europese grootmachten Engeland en Frankrijk begonnen een economische blokkade van Nederland, waardoor Nederland bijna failliet ging. Pas in 1839 erkende Nederland eindelijk België.
Ondertussen kende Nederland zelf ook problemen. In de protestantse kerk heerste onrust over de kerkelijke leer. In Scheveningen begon in 1832 een cholera-epidemie, en de politieke partijen werden steeds ontevredener over de beperkte invloed ten opzichte van de koning.
Wel werd Nederland langzaamaan economisch sterker, niet in de laatste plaats door de inspanningen van Willem I om modern transport te stimuleren. Zo reed in 1839 de eerste trein en werden verschillende stoombootmaatschappijen opgericht. De moderne tijd kon beginnen!
Bijdragen
Reacties
Loading…
Koning
Koning
Zoeken naar items op Europeana