Karel de Grote lijfde in de 8e eeuw Drenthe in bij zijn enorme Frankische Rijk. Het bestuur liet hij over aan de bisschop van Utrecht. Dit ging eeuwen goed totdat de Drenten in 1227 in opstand kwamen. Bij het gehucht Ane versloegen ze de bisschop – die hierbij om het leven kwam - en zijn leger in een bloedige veldslag.

Helaas was de nieuwe bisschop uit op wraak en zijn zes legers verpletterden de opstandelingen. Als zoenoffer voor de vermoorde bisschop en ter ere van de gesneuvelden werd vlakbij Coevorden het vrouwenklooster Maria in Campis gesticht. Helaas bleek de grond niet erg vruchtbaar en het klooster werd in 1259 verplaatst naar Assen.

Eeuwen later was Assen nog steeds een gehucht. Dat het dorp met amper zevenhonderd inwoners toch stadsrechten kreeg in 1809 was een uitzondering, eigenlijk kwamen alleen plaatsen met meer dan tweeduizend inwoners in aanmerking voor stadsrechten. Maar koning Lodewijk Napoleon had grootste plannen en maakte een Koninklijke uitzondering voor Assen.

Assen lag gunstig op de route tussen Parijs en Groningen en moest uitgroeien tot een waardige provinciehoofdstad van zesduizend inwoners. Lodewijk schonk 20.000 gulden voor nieuwe huizen en het Asserbos. Daarnaast werd de architect Carlo Giovanni Francesco Giudici, Jan voor vrienden, aangetrokken om een nieuwe stadsplan te maken, inclusief zomerpaleis voor de koning. De ambitieuze Rotterdammer wilde vrijwel alle bestaande bebouwing vervangen en een geheel nieuwe stad bouwen.

Maar Lodewijk verliet Nederland in 1810 en van het nieuwe stadsplan kwam weinig terecht. Wat hij wel naliet was een flinke roddel. De koning zou een buitenechtelijke dochter in Assen hebben verwekt. In 2002 kon eindelijk worden vastgesteld dat Louise van Valkenstijn slechts zijn petekind was.