Laden... 
Anton
We waren begin dit jaar in Berlijn. Hotel naast de dierentuin. Dus maar even gaan kijken. Ik zag een pinguïn die het koud had, een condor die tegen het over zijn domein gespannen net aanvloog, een tijger die heen en weer meanderde en af en toe urineerde, een pandabeer met X-benen en vier ijsberen, waarvan er eentje Knut moet zijn geweest. En ik zag de Berlijnse Bokito, Ivo, een enorme gorilla.
Wij keken.
Hij keek.
En vermengde zijn ontlasting met stro, keilde het allegaartje tegen het raam en ging achter een boom zitten.
1-0 voor de zilverrug.
Voor 1989 vlogen alleen de vogels van Oost- naar West-Berlijn. Maar de spreekwoordelijke muur is er nog. Om de dierentuin. Er is geen enkele reden om dierentuinen in stand te houden. Het is, jazeker, onmenselijk, want vrijwel ieder dier wordt er mesjogge. En welk plezier beleven we er nu eigenlijk? Knut was een lieve witwollige teddy, maar slaat je nu in een keer hartstikke dood.
Of dat hij gelijk heeft. Zo gaat het op de Noordpool ook. Bedenk dat al die filmers en documentairemakers, zodra ze ijsberen tegenkomen, ze doodschieten. Een ijsbeer heeft namelijk geen boodschap aan filmers, en documentairemakers eet hij het liefst meteen op.
Droevig verliet ik Zoologischer Garten en dacht aan Christiane F., die met haar vriend Detlef door de spelonken van het Europa-Center rende. Verslaafd en hoererend. Maar Christiane is in en op orde, leeft ergens in Hamburg. Ivo zit gevangen.
Maar. Mocht er nog iemand zijn die denkt dat wij gecreëerd zijn door een baardmans op een wolk, die moet face-to-face met een zilverrug gaan zitten. Neem de bolus op de koop toe. Die is trouwens gratis. En lees het Beagle-dagboek van Dirk Draulans.
Geef een aap een boek, en hij houdt het op zijn kop, schreef Gerrit Komrij ooit. Ik ben er niet meer zo zeker van of dat iets uitmaakt.
Bijdragen
Elisabeth
Reacties
Zoeken naar items op Europeana