Zo'n Groot-Nederland zag Pieter Geyl (1887-1966) tussen de twee Wereldoorlogen ook wel zitten. Deze hoogleraar geschiedenis stond bekend als voorman van de Groot-Nederlandse gedachte, een idee waar in Nederland (en ook Vlaanderen) veel enthousiasme voor bestond. Er was volop discussie over de voordelen van een samengaan van beide landen. Dietsland zou de nieuwe naam kunnen zijn.

De landsgrens was volgens de praatgrage en bevlogen Geyl maar een toevallig getrokken lijn. Deze zou beter langs taalgrenzen getrokken kunnen worden. Voor Geyl bestond de 'Nederlandsche stam' dan ook uit alle wereldbewoners die Nederlands spraken. Dat waren dus niet alleen Nederlanders en Vlamingen, maar ook Zuid-Afrikaanders en overzees wonende landgenoten. Met hen moest nauw samengewerkt worden. Samenwerking met de Duitse bezetter stond Geyl minder aan. Hij had veel kritiek op het naziregime en werd vanaf 1940 als gijzelaar gevangengezet.

Na de oorlog waren Geyls ideeën over Dietsland een stuk minder populair. De NSB had zijn gedachtegoed in de jaren dertig met veel enthousiasme omarmd. Om de Groot-Nederlandse gedachte hing nu een verdacht luchtje. Tot op heden. Het foute nationalistische luchtje is er blijkbaar vanaf, want opeens is het Dietsland-idee weer in. Hoewel de meeste Vlamingen geen fusie met Nederland willen, blijkt uit recent onderzoek dat niet minder dan 2 op de 3 Nederlanders daar wel oren naar heeft.