Rond 1800 maakten veel rijke jongeren een culturele reis door Europa. Ook Jacob van Lennep en Dirk van Hoogendorp, die beiden uit vooraanstaande families kwamen, wilden graag op pad. Alleen besloten zij tot een voettocht door hun eigen land. Daar was namelijk nog genoeg aan te ontdekken. Nederland was pas tien jaar eerder officieel één land geworden, het Koninkrijk der Nederlanden. De verschillende steden, dorpen, streken en provincies hadden allemaal nog een plaatselijk karakter. Wat zou er mooier zijn al die streken te bezoeken?

En dus trokken de beide heren de wijde wereld in. Van 28 mei tot 2 september 1823 wandelden zij door Nederland en beschreven wat zij zagen. Belangrijk, vonden zij, waren de zeden - de normen en waarden - van het land. De 'beroemde Hollandse properheid' ging volgens Van Lennep achteruit. Op het eiland Marken noteerde hij: de mannen zijn heel proper, maar de vrouwen en huizen minder. En in Friesland: 'de stugge Fries jaagt lage wellust, tomeloze losbandigheid en smerige zedeloosheid na.'

Zo schrijvend ontstond een kleurrijk beeld van de bevolking, maar ook van de manier van denken van twee arrogante studenten. Van Lenneps woorden over de Friezen zijn namelijk nogal dubbelzinnig als je weet dat hij in Amsterdam nog maar net een buitenechtelijk kind had verwekt. Zo gezien was het met de 'Hollandse properheid' inderdaad niet zo goed gesteld.