Eind 19e eeuw waren de Europese landen in de ban van een grimmig nationalisme. De legers werden groter en de wapens werden dodelijker. De Russische Tsaar Nicolaas II wilde iets doen aan deze dreiging en organiseerde in 1899 een grote vredesconferentie. In Den Haag. Internationale samenwerking, ontwapening en een boven-nationale rechtspraak zouden veel ellende kunnen voorkomen. Maar veel werd helaas niet bereikt, net als met een volgende conferentie 1907.

Het optimisme over internationale samenwerking werd teniet gedaan door de Eerste Wereldoorlog (1914-1918), waarin precies het tegendeel werd bereikt van wat de vredesconferentiegangers voor ogen stond. Wel werd op de conferentie in 1907 de eerste steen gelegd voor het Haagse Vredespaleis. Daarmee was Nederland een belangrijk centrum voor internationaal recht rijker, dat nog steeds intensief wordt gebruikt.

Tussen 1922 en 1946 bood het Vredespaleis onderkomen aan het Permanent Hof van Internationale Justitie van de Volkenbond. In 1946 werd het opgevolgd door het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties, dat nog steeds bestaat. Vanaf 1993 kwam ook het Joegoslavië-tribunaal naar Den Haag, waarmee de status van Nederland als belangrijke vestigingsplaats voor Internationaal recht nog eens werd onderstreept.