Jan Beukelsz werd in 1536, tijdens de Reformatie, als ketter ter dood veroordeeld. Kritiek op de Katholieke kerk en de nieuwe geloofsstromingen werden op gruwelijke wijze bestraft: doorboorde tongen, zweepslagen, onthoofdingen. Jans lichaam werd bewerkt met gloeiende tangen en ‘de keel werd met gloeiende ijzers doorboord’. Wat had hij misdaan?

Jan van Leiden was aanhanger van de Wederdopers. Wederdopers verwierpen de heilige sacramenten van de katholieke kerk. Zij voerden de volwassenendoop in en geloofden dat de Dag des Oordeels naderde. God had een datum doorgegeven aan zijn ‘profeten’ wanneer Christus zou neerdalen om zijn oordeel te vellen over de mensen. Maar tot twee keer toe gebeurde er niets op die voorspelde data.

Jan en andere wederdopers woonden inmiddels in Munster, want daar zou toch écht de Dag des Oordeels nabij zijn. Jan kon praten als brugman en heeft met zijn innemende preken heel wat mensen overtuigd. De mensen die zich niet (weder) wilde laten dopen, werden de stad uitgezet. De bisschop van Munster vertrok en belegerde onmiddellijk met zijn troepen de stad.

In 1534 werd Jan leider, en in 1535 koning, van de Wederdopers. Privébezit was niet toegestaan en hij liet zelfs huissleutels in beslag nemen. Door het overschot aan vrouwen werd ‘veelwijverij’ gestimuleerd. Maar de Dag des Oordeels brak maar niet aan. De uitgehongerde burgers gaven zich uiteindelijk aan de bisschoppelijke troepen over. Jan werd opgepakt, gemarteld en gedood.