Volgens het verhaal zou Lidwina's vader de jonge meid willen uithuwelijken. Lidwina zag daar niets in en vroeg God om haar ongeneeslijk ziek te maken, zodat niemand haar zou willen hebben. Dat gebeurde in 1395. Tijdens een schaatspartij viel ze en brak een rib. Dat was het begin van veel opeenvolgende en steeds erger wordende ongelukken: uiteindelijk lag ze 38 jaar lang op bed, verlamd. Ze werd blind en haar buik was verrot. Dikke wormen kropen uit haar lichaam, zo vertelt de legende.

Lidwina legde zich erbij neer en leefde zo goed en kwaad als het ging een voorbeeldig christelijk leven. Zo gaf ze al haar goederen aan de armen. Als beloning liet God wonderen aan haar bed plaatsvinden: water veranderde in wijn, en haar borsten vulden zich met melk, om het kindeke Jezus te kunnen voeden.

In de jaren na haar overlijden verschenen meerdere hagiografieën over Lidwina. Een van de bekendste is van de Leidse monnik Johannes Brugman, die haar leven in 1456 beschreef. Daarin staat ook een prachtige Middeleeuwse tekening met de val. In 1890, ruim zeshonderd jaar na Lidwina’s geboorte, werd ze heilig verklaard door paus Leo XIII.