De Opstand van de Nederlandse Republiek tegen de Spaanse overheerser (1568-1648) werd voor een groot deel op zee uitgevochten. Beide landen probeerden elkaars handelsschepen en vissersvloten te beroven. De schippers die deze gewapende overvallen uitvoerden, hadden een zogenaamde 'kaperbrief', een document waarin hun regering de piraterij officieel goedkeurde. Door die brief waren de kapers geen criminelen, zoals piraten, maar gewone zeesoldaten in dienst van een vorst of leider.

Het grootste succes uit de Nederlandse kaapvaart was de verovering van de Spaanse 'zilvervloot' door admiraal Piet Hein, in 1628. De Nederlanders wisten dat er elk jaar een Spaanse vloot vanuit het Caraïbisch gebied naar Spanje voer, volgeladen met rijkdommen uit de Spaanse koloniën in Latijns-Amerika.

Een groep van 31 Nederlandse schepen wist de zilvervloot te vinden en zette de achtervolging in. Bij de Cubaanse baai van Matanzas liepen de zwaarbeladen Spaanse schepen vast. Met sloepen enterden de Nederlanders de Spaanse schepen. De Spanjaarden waren totaal in paniek. Omdat ze zich nauwelijks verzetten, raakte er maar één Nederlandse matroos gewond.

Piet Hein zette de Spanjaarden op Cuba aan land en ging er met de schepen vandoor. De lading zilver en kostbaarheden was ruim tien miljoen guldens waard, een gigantisch bedrag in die tijd. Eén schip was volgeladen met Spaanse wijn, zodat de matrozen er nog een mooi feestje aan overhielden ook.