Wilhelmina was nog maar een kleuter toen haar halfbroer overleed en zij troonopvolger werd. Het prinsesje kreeg een strenge opvoeding. Ze was vaak eenzaam en had weinig contact met leeftijdgenoten. De kinderen die kwamen spelen moesten haar met U aanspreken. In 1890 - ze was toen tien - overleed haar vader, Koning Willem III. Haar moeder Emma werd regentes.

Op haar achttiende verjaardag werd Wilhelmina koningin. De Amsterdamse bevolking schonk haar bij die gelegenheid de Gouden Koets. Twee jaar later was het opnieuw feest. Toen trouwde de koningin met de Duitse Hendrik van Meckelenburg. Pas na acht jaar en drie miskramen werd een troonopvolger geboren: Juliana. Zij bleef enig kind.

Wilhelmina toonde lef als koningin. Ze sympathiseerde bijvoorbeeld rond 1900 openlijk met de Zuid-Afrikaanse Boeren, die in oorlog waren met de Britten. Ze was ook eigenzinnig en niet gemakkelijk in de omgang. Sommige politici en dienaren waren zelfs bang voor haar.

De meeste Nederlanders vonden Wilhelmina afstandelijk. Dat veranderde tijdens de Tweede Wereldoorlog. De koningin was bij de bezetting met tegenzin naar Engeland gevlucht, maar na een tijdje besefte ze dat ze toch een belangrijke rol kon spelen. Zo sprak ze vanuit Londen de Nederlanders via Radio Oranje moed in. Sindsdien was zij de 'moeder des vaderlands'.

Na vijf jaar ballingschap zette Wilhelmina op 13 maart 1945 weer voet op Nederlandse bodem. Drie jaar later droeg ze haar taak over aan Juliana. Ze had precies vijftig jaar op de troon gezeten.