Het was oorspronkelijk niet de bedoeling dat de Duitse Emma van Waldeck Pyrmont de Nederlandse troon zou bestijgen. Maar toen haar 41 jaar oudere echtgenoot, koning Willem III, in 1890 stierf, was er eigenlijk geen andere oplossing.

Hun dochter Wilhelmina was nog maar tien jaar oud. Twee zoons uit het eerdere huwelijk van de koning waren al gestorven. Daarom stelde het parlement Emma aan als regentes, tot Wilhelmina's achttiende verjaardag.

Niet iedereen was gerust op deze gang van zaken. De toekomst van het land lag nu in 'zwakke vrouwenhanden'! En Emma was niet alleen een vrouw, maar ook nog eens aangetrouwd en een buitenlandse. De regentes besefte dit laatste maar al te goed en presenteerde de monarchie daarom als door en door Nederlands. Zo zorgde ze ervoor dat er voortaan Nederlands werd gesproken aan het hof, in plaats van Frans.

Emma bracht het koningshuis dichter bij de bevolking. Samen met de schattige Wilhelmina reisde ze het hele land door. Het imago van het koningshuis, dat door toedoen van de tactloze Willem III een flinke deuk had opgelopen, verbeterde hierdoor. Ondertussen stoomde Emma haar dochter op zeer strenge wijze klaar voor de toekomst.

De verstandige en tactvolle Emma was al snel geliefd bij het Nederlandse volk. Die waardering bleek bijvoorbeeld toen de bevolking haar bij de troonsbestijging van Wilhelmina op 31 augustus 1898 een flink geldbedrag schonk. De koningin-moeder, zoals ze vanaf toen werd genoemd, besteedde het aan een tbc-sanatorium.