De Zeeuw Johannis de Rijke maakte in de negentiende eeuw fortuin en furore in Japan. Maar zijn verblijf zou geen onverdeeld genoegen blijken, vertelt Guido van Hengel in ‘Een ondernemend volkje’.

Hoewel hij erepenningen, onderscheidingen en een vorstelijk salaris ontving, voelde de waterbouwkundige zich vaak tegengewerkt en gepasseerd. Zo stuurde in 1878 de Japanse regering hem helemaal alleen op inspectie naar de Kiso-regio. Daar vloeiden drie rivieren in elkaar over en traden ze regelmatig buiten hun oevers.

De Rijke schreef een rapport, waarvoor hij veel lof ontving, maar dat vervolgens in een kast verdween. Pas toen de dijken doorbraken en de hele regio onder water stond, besloten de autoriteiten de plannen van De Rijke uit te voeren. Zelf mocht hij dat niet doen, de klus ging naar Japanse waterbouwkundigen. Ook bij de feestelijke afronding van het project was de Zeeuw niet uitgenodigd. Zelfs zijn naam werd niet genoemd.

Drie jaar later verliet De Rijke teleurgesteld Japan. Voor de autoriteiten was hij altijd een noodzakelijk kwaad gebleven. Maar voor de bevolking groeide hij uit tot een held. In 1987 kreeg hij bij de Kiso-herdenking een vier meter hoog bronzen beeld. De Rijke wordt geëerd in films, toneelstukken en met een jaarlijkse roeiwedstrijd. Japanse toeristen bezoeken zijn geboortehuis in Colijnsplaat.