Laden... Land en water
AntonPaardenfluisteraar
Bleker
‘Al plemp je heel Nederland vol met natuurgebieden, die zeer hoge Europese doelen, die zijn voor Nederland kennelijk niet bereikbaar, maar dat is trouwens in het buitenland ook zo’. Aldus paardenfluisteraar Bleker.
De eerste pijn zit hem in het toverwoord kennelijk. Natuurlijk – sic – zijn die doelen wel bereikbaar, maar dat kost geld. De tweede pijn is het werkwoord plempen. Een overdrijving die nergens op slaat, want daar gaat het nu net niet om. De ecologische hoofdstructuur verbindt bijvoorbeeld bestaande natuurgebieden, via ecoducten, en het maken van ‘nieuwe’ natuur is niet het hoofddoel. De derde pijn: Bleker stelt dat we [opnieuw] kennelijk te veel hebben geloofd in de maakbaarheid van de natuur.
Hij zei het triomfantelijk en meewarig. Maakbaarheid is zo 1995 ...
Sinds Bleker uit de anonimiteit is, kijkt hij niet ...
De laatste maanden gaat het veel over natuur. Wat natuur is, hoe we natuur in stand houden en waarom we stervende dieren in de Oostvaardersplassen niet euthanaseren. Het inmiddels veelbekeken filmpje van een verdrinkend ziek dier op YouTube wordt steevast aangehaald of getoond. Het is werkelijk niet om aan te zien. Daarom zeggen sommigen: Gruwelijk, schandalig, die zieke dieren moeten worden afgemaakt en hongerige beesten bijgevoederd.
Natuur is wreed doch rechtvaardig
Maar andere mensen vinden dat we niet moeten ingrijpen, want de natuur is wreed doch rechtvaardig en als we alle zieke en zielige diertjes gaan helpen, is het eind zoek. Resultaat is namelijk nog meer dieren en dus nog meer zieke en zielige diertjes. Dus laat dat arme dier verdrinken. Soms wordt de vergelijking met ‘echte’ natuur gemaakt, waarin een kermend wildebeest tussen de kaken van een krokodil langzaam aan zijn einde komt. Die trekken we er toch ook niet tussenuit?
Laten we de natuur zijn gang gaan?
Los van de slachtoffers in dierenland, gaat de discussie volgens mij...
