Laden... Rijk en arm
Ongebruikte zorg
'Ik betaal niet graag voor zorg die ik niet gebruik'
Het is weer december. Iedereen heeft de kans om over te stappen naar een andere zorgverzekeraar. Bijna niemand doet dat – Nederlanders zijn een (gezags)trouw volkje – maar het reclameoffensief is er niet minder om.
Sinds een paar weken kom ik op stations een slogan tegen die me aan het denken zet: ‘Ik betaal niet graag voor zorg die ik niet gebruik’. Het betreft de aanprijzing van een jongerenproduct, een simpel basispakket voor een lagere prijs. We zien foto’s van studenten, de naam van het pakket is fonetisch gespeld (‘zekur’) want dat lijkt op jongerentaal en er staan afwegingen bij als: huur betalen snap ik, maar premies ophoesten voor zaken waarvan ik geen gebruikmaak, daar begrijp ik niets van.
Wie googlet, merkt dat vooral ouderen schande spreken van deze slogan. Ze vinden het sprekend voor het hedendaagse individualisme; jon...
AntonZaterdag 27 november organiseerde de SP een manifestatie: Armoede werkt niet. Het was een protest tegen de bezuinigingen op de uitkeringen voor mensen met een arbeidsbeperking. SP-voorman Roemer meent dat het kabinet die mensen in de goot of onder de brug legt. Een fraaie verwijzing naar de armste drommels onder ons, die nu onder het winterregime van de liefdadigheid vallen.
PVDA-leider Cohen was ook aanwezig. De eensgezindheid op links deed geforceerd aan, indachtig de periode onder Kok en Melkert, toen PVDA-ers geen SP-voorstellen mochten steunen. Het ging de voormalige burgervader waarschijnlijk om de stemmen.
Het was een Brabantse blijde inkomst, met moraalridders in pak en rode stropdassen, terwijl graaf Jan I Marijnissen veilig op afstand toekeek. Maar socialisten beloven de armen meestal veel en geven ze vaak weinig. Of ze nu tomatensoep of rozen uitdelen.
Sinterklaas is weer in het land. Slecht nieuws voor de detailhandel: hij houdt dit jaar de hand op de knip. Tweedehands cadeaus en koopjes, daar moeten we het mee doen. Als dat maar geen ontevreden kinderen oplevert.
Goedheiligman
Decennialang was Sinterklaas een wat mysterieus figuur, een kruising tussen god en vrouwe Justitia. Alwetend wat betreft de braafheid van kinderen en vervolgens streng maar rechtvaardig: wie zoet is krijgt lekkers, wie stout (of lui) is de roe. De roe, het is inmiddels folklore geworden. Wie de komende tijd Pieterbazen op straat spot, ziet ze zelden nog een strafwerktuig van takken en twijgen dragen. En de zak, ooit symbool van een gevreesde enkele reis Spanje, dient tegenwoordig enkel om snoepgoed en geschenken in mee te torsen.
De goedheiligman straft dus niet meer, maar beloont. Het past bij hoe Nederlan...
